Je onderbewuste bepaalt je gevoel.
Je carrière gaat goed, thuis draait de boel ook en voor de buitenwereld lijkt het alsof je alles voor elkaar hebt. En tóch blijf je ergens in je lijf die continue spanning voelen. Alsof het nooit echt goed genoeg is.
Je hoofd staat altijd aan en echt ontspannen gaat steeds moeilijker. Zelfs wanneer alles goed gaat, blijft ergens de gedachte meespelen: wat als…?
Je weet rationeel al lang waar dat vandaan komt. Je hebt erover nagedacht en misschien zelfs al eerder aan gewerkt. Maar toch blijf je alert en controleren, en voelt echt loslaten of vertrouwen als onmogelijk.
Mijn naam is Mirjam en ik help hardwerkende vrouwen losmaken wat hun zenuwstelsel onbewust afremt. We halen oude onverwerkte emoties los die je lichaam al jaren vasthoudt en brengen je zenuwstelsel tot rust, waardoor het leven lichter voelt, je hoofd rustiger wordt en jij weer kunt genieten met al je ambities.
Voor veel vrouwen zit het probleem niet in een gebrek aan kennis of tools, maar in oude emoties die het zenuwstelsel nog steeds ongemerkt aanzetten.
Herken je dit?
01. Je hoofd staat vrijwel altijd aan en écht ontspannen lukt niet meer
‘s Ochtends gaat de wekker en nog vóór je goed wakker bent, staat je hoofd al aan. Je denkt vooruit, loopt je agenda door en voelt ergens in je lijf de spanning van alles wat er die dag moet gebeuren. Overdag vlieg je van afspraak naar afspraak. Beslissingen, gesprekken, verantwoordelijkheden en ondertussen blijft je zenuwstelsel continu op scherp staan. Eenmaal thuis van de drukke dag blijft je hoofd doormalen en kun je je gedachten niet loslaten. Het liefst plof je op de bank en probeer je te ontspannen, maar hier is geen tijd voor en eerlijk gezegd kun je daar de rust ook niet voor vinden.
02. Al dat 'succes' begint steeds meer energie te vragen
Op werk neem je steeds meer verantwoordelijkheden op je, en ook thuis zorg jij dat alles blijft draaien. Aan de buitenkant lijkt alles precies te gaan zoals je het ooit voor ogen had maar ondertussen merk je dat alles bij elkaar, werk, gezin, sociale verplichtingen, huishouden, ohja en ook nog een sporten natuurlijk, steeds meer van je begint te vragen.
Je staat vrijwel altijd ‘aan’, denkt vooruit en voelt ergens in je lijf een constante spanning. Niet omdat het slecht gaat, maar omdat je zenuwstelsel nauwelijks nog echt ontspant. Zelfs op momenten dat het rustiger is in je agenda, merk je dat de rust niet vanzelf terugkomt. Alsof je lichaam gewend is geraakt om continu alert te blijven.
03. Zelfs wanneer alles goed gaat, blijft ergens de gedachte: wat als…?
’s Avonds lig je in bed en eindelijk is het stil. De dag is voorbij, je laptop is dicht en alles wat vandaag moest gebeuren is gedaan. Maar juist op dat moment begint je hoofd weer te draaien.
Gedachten komen één voor één voorbij. Wat als het straks fout gaat? Wat als je een beslissing hebt genomen die later niet de juiste blijkt? Wat als ik het straks niet meer volhoud?
Rationeel gezien weet je wel dat op dit moment alles goed gaat, maar toch blijven die twijfels komen. Alsof je brein continu probeert te controleren en analyseren wat er allemaal fout zou kunnen gaan.
04. Je draagt veel verantwoordelijkheid en merkt dat je systeem constant alert blijft
Veel dingen blijven op jouw bordje terecht komen. Op je werk, waar jij degene bent die vaak beslissingen neemt, klanten helpt en zorgt dat alles blijft draaien. Maar daar stopt het niet.
Er is ook een gezin dat aandacht vraagt. Kinderen die naar school moeten, een relatie die je goed wilt houden, een huishouden dat doorgaat. Misschien zelfs ouders of schoonouders waar je je zorgen om maakt?
Je bent iemand die veel verantwoordelijkheid neemt en meestal lukt dat ook gewoon. Maar ondertussen merk je dat je steeds meer blijft dragen en hoewel je dat met liefde doet, voel je ook dat het steeds meer van je vraagt.
05. Je weet rationeel waar het vandaan komt, maar merkt dat het toch blijft meespelen
Soms vraag je jezelf af waar die onrust eigenlijk vandaan komt. Je weet dat je het goed voor elkaar hebt. Een mooie baan, klanten die blij met je zijn, een leven waar veel mensen jaloers op zouden zijn. Rationeel kun je het allemaal verklaren. Je begrijpt waarom je zo denkt, waar bepaalde patronen vandaan komen en misschien heb je er zelfs al eens eerder aan gewerkt. En toch merk je dat bepaalde patronen steeds terugkomen.
Die twijfels, die behoefte om alles onder controle te houden en dat gevoel dat het ergens nóg beter moet kunnen. Niet omdat het slecht gaat, maar omdat er diep van binnen steeds iets is dat je zenuwstelsel steeds weer aan zet.
Je voelt ergens dat dit niet is hoe je wilt blijven doorgaan.
Niet omdat het slecht gaat. Maar als je eerlijk bent, weet je vanbinnen ook dat het vanzelf niet lichter gaat worden.
Want als er niets verandert, blijft alles op jouw schouders liggen. Blijf jij degene die alles overziet, oplost en draagt. Voor je werk, voor je gezin en voor de mensen om je heen. En ergens diep vanbinnen weet je dat verandering niet vanzelf komt. Dat met een extra meditatie of manifestatie je lichaam niet ineens weer rustiger gaat voelen.
Dus blijft de vraag ergens door je hoofd gaan:
Wanneer ga ik hier nu écht iets aan doen?
Mijn Visie
Ik geloof dat het mogelijk is om een sterke carrière op te bouwen, een fijn gezinsleven te hebben én daarnaast nog energie en ruimte over te houden voor jezelf.
Ook wanneer je jarenlang degene bent geweest die alle verantwoordelijkheid heeft gedragen, altijd vooruitdenkt en alles onder controle probeert te houden. Juist dan.
Want wanneer je losmaakt wat onbewust jouw zenuwstelsel blijft aansturen, ontstaat er ruimte. Ruimte om los te laten en te vertrouwen zonder dat je systeem voortdurend op scherp staat.
Ik ben er 100% van overtuigd dat dit voor iedere vrouw mogelijk is die bereid is om écht verder te kijken.
E-book
Ontdek hoe je je grenzen bewaakt, meer energie krijgt en eindelijk tijd overhoudt waarin je hoofd wél uitstaat – met direct inzetbare tools.
Mijn Verhaal
Een overvolle sociale agenda, mijn studie op een jonge leeftijd in the pocket, een goede baan en een fijne en ondersteunende familie; voor de buitenwereld leefde ik het perfecte plaatje maar in werkelijkheid was ik uitgeput door de constante stress en kon ik nergens meer van genieten.
Ik had het gevoel dat ik niet genoeg deed, niet goed genoeg was en niet succesvol genoeg was. Dat iedereen rond me het beter deed dan ik en het nog leek vol te houden ook?! Al vanaf het moment dat de wekker ging ‘s ochtends liep mijn hoofd over van alles wat er die dag moest gebeuren.